Pazar günü…

Sabah gözümü açtığımda saat 09.00’du. Ama hemen kalkmak istemedim. Bir o yana bir bu yana dönerek bir saat daha oyalandım. Saat 10.00’da kalktığımda kahvaltı sofrası hazırdı. Menemen yapılmış, kaşar peynirler küp küp doğranmış, reçeller, diğer peynirler, annemin kırmızı biber ezmesi, bol yeşillik, demlenmiş çay…

Benim gibi her sabah kahvaltıyı iş yerinde yapan biri için böyle bir sofraya oturmak büyük bir mutluluk. Aslında sofrayı ben hazırlasaydım daha da keyifli olurdu düye düşündüm. Epeydir yeni ve bilmediğim bir şey pişirmeyi hiç denemedim. Uzun zamandır aklımda  Café Fernando’nun  bir focaccia tarifi de var aslında. Belki denemek lazım ama hamurun hazırlanması biraz uzun sürdüğü için belki hazırlıklara bir gün önceden başlamak lazım. 🙂

Not: Resim Café Fernando’dan alınmıştır.

1 comment

Add Yours

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s